پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت.......

بیچاره از این عشق سوختن آموخت.......

فرق منو پروانه در این است: پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت ....

محمدرضا کجایی.....

وقتی که تو نباشی به هم می ریزه دنیام

اینجا کسی نیست با چشمهای ناز و روشن بی تو چه غریبم من

از هرجا رد میشم میاد عکست رو به روم

سوخته تو آتیش عشقت شهر آرزوم

دارم آروم آروم مرگو به جون می خرم دیدی چی اومد سرم..........

میخوام حرفای دلمو که یه عمر نتونستم بهش بگم اینجا بگم میخوام اینجا با خودم رو راست باشم

میخوام از ته دل داد بزنم بگم منم دوست دارم منم دیوونتم منم واست میمیرم مثله خودش ولی افسوس

که دیگه گفتن این حرفا فایده نداره افسوس از این غرور لعنتی افسوس که دیگه نمی بینمش ...